Bezuinigen op banden is niet slim. Een Porsche 911 op goedkoop rubber levert een tegenvallend sturende auto op. Bij klachten over de wegligging kijken dealers niet voor niets eerst of de door de fabriek voorgeschreven banden wel zijn gemonteerd. Negen van de tien keer zit daar het probleem.
De huidige autoband is een hoogwaardig product, met als basismateriaal nog altijd natuurrubber, dat naar verluidt al in 450 voor Christus voorkwam in gebruiksvoorwerpen in Griekenland en Egypte.
De toepassing van rubber als grondstof voor een schokdempend omhulsel rond een houten wiel duikt echter pas in de 19e eeuw op, als Charles Goodyear start met de ontwikkeling van het vulkaniseerproces. Door het rubber te verwarmen en er zwavel aan toe te voegen wordt het harder en taaier.
Dunlop
Het is de Ier John Boyd Dunlop die in 1888 een met lucht gevulde band in productie neemt, een vinding waarvoor de Schotse ingenieur Robert Thomson jaren eerder al patent had aangevraagd, maar dat was inmiddels verlopen. Toen zag men nog niet de voordelen, maar de komst van de auto voedt de vraag naar meer comfort. Dat bieden met lucht gevulde banden.
De duurzaamheid is echter nog niet geweldig. Lek rijden komt vaak voor. Een in 1890 door canvas versterkt karkas biedt enige verbetering, al is het ook dan heel normaal als een band binnen vijfhonderd kilometer kapot gaat.
Michelin
De Franse gebroeders Michelin introduceren in 1896 betrouwbare luchtbanden met hoge druk, een vinding die voortvloeit uit de problemen die André Michelin ondervond toen hij in 1894 meedeed aan de allereerste wedstrijd voor automobielen, de race van Parijs naar Rouen.
Rond 1924 komt de ballonband in zwang. Met een groter luchtvolume en lagere bandenspanning biedt de band meer comfort.
Lagere en bredere banden maken de laatste twintig jaar een flinke opmars. En in de jaren tachtig gaat de levensduur met zevenmijlslaarzen omhoog. Meer dan 60.000 kilometer rijden voordat vervanging nodig is, is geen uitzondering meer. Bedrijfsautobanden halen met gemak het dubbele.
Innovatie
De nieuwste innovatie zit in banden voor speciale doeleinden. Voor rijden met hoge snelheid of voor gebruik op besneeuwde wegen. De zogenoemde winterbanden zijn in de Alpenlanden verplicht tijdens winterse omstandigheden, net als in Frankrijk en Duitsland. Het rubber van winterbanden is bij koud weer veel soepeler dan dat van ‘normale’ banden, waardoor winterbanden meer grip bieden.
Ook brandstofbesparing is een issue van deze tijd. Verlaging van de rolweerstand helpt daarbij en dat kan door specifiek voor dit doel ontwikkelde loopvlakken en door een hogere bandenspanning. Ook het rubber is dan van een weerstandverlagende samenstelling. Maar het belangrijkste is de juiste bandenspanning, want als die niet volgens het fabrieksvoorschrift is, kan dat voor tot wel 10 procent meer verbruik zorgen.
TERUG
|
|
|